#

അജിത്‌ കുമാർ എ എസ്സ്
കൊത്തുനേരം : Feb 04, 2016

പങ്കു വെയ്ക്കൂ !

അരുന്ധതി ബി യോട് ജാതിയെ കുറിച്ച്

അരുന്ധതി ബി എഴുതിയിരിക്കുന്ന ജാതിയെ കുറിച്ചുള്ള അബദ്ധങ്ങള്‍ വേണമെങ്കില്‍ അവഗണിച്ചു തള്ളാം.പക്ഷെ ദലിത് രാഷ്ട്രീയ വ്യവഹാരങ്ങള്‍ പൊതുമണ്ഡലത്തെ ഉലയ്ക്കുന്ന ഈ സാഹചര്യത്തില്‍ പുരോഗമനക്കാരാകാന്‍ ശ്രമിക്കുന്ന ഇടതു സവര്ണ്ണ ലിബറലുകളുടെ പല ധര്മ സങ്കടങ്ങളെയും വളരെ കൃത്യമായി വെളിവാക്കി തരുന്ന ഒന്നാണ് അരുന്ധതിയുടെ ആ കുറിപ്പ് . അത് കൊണ്ട് മാത്രം ആ ധർമസങ്കടങ്ങളെ കുറിച്ച് എന്റെ ആലോചനകള്‍ എഴുതാം.

1) //“ജനിച്ചു വീഴുന്ന ജാതിയും നിറവും ഒരാളുടെ വ്യക്തിപരമായ തെരഞ്ഞെടുപ്പല്ല.. ജീവിതവും രാഷ്ട്രീയവുമാണ് തെരഞ്ഞെടുപ്പുകള്‍. ഉയര്ന്ന ജാതിയുടെയും വെളുത്ത നിറത്തിന്റെയും പ്രിവിലെജുകള്‍ ഇടപെടുന്ന രാഷ്ട്രീയത്തില്‍ എല്ലായ്പ്പോഴും ഭാരമാണ്. Default ആയി കിട്ടുന്ന പ്രിവിലെജുകള്‍ കുടഞ്ഞുകളഞ്ഞ് ഡീ കാസ്റ്റ് ചെയ്യാനും ഡീ ക്ലാസ്സ്‌ ചെയ്യാനും നിരന്തരം ശ്രമിക്കുന്നത് കൂടെയാണ് രാഷ്ട്രീയം”//

ദലിത് വിമര്ശനത്തിന്റെ കാലഘട്ടത്തില്‍ മാത്രമാണ് ഈ പ്രിവിലേജ് ഭാരമാകുന്നത്. കേരളത്തില്‍ അടിമവ്യവസ്ഥിതിയും കാര്ഷിക ബന്ധങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിലോ ഉള്ള ജാതി വ്യവസ്ഥ “പരമ്പരാഗത” രൂപങ്ങളില്‍ നിലനിന്നുരുന്നപ്പോള്‍ ഈ “പ്രിവിലേജുകള്‍” ശക്തമായി തന്നെ അവകാശപ്പെടുകയായിരുന്നില്ലേ സവര്ണ്ണര്‍ ചെയ്തിരുന്നത്? ഇന്ന് ഭാരമായി തോന്നുന്നത് ഇവ “പ്രിവിലേജുകള്‍” ആയി നിര്‍വചിക്കുന്ന ഒരു ജാതി വിരുദ്ധരാഷ്ട്രീയം ഉയര്ന്നു വന്നത് കൊണ്ടല്ലേ ? അരുന്ധതി ഈ ഭാരത്തെ കുറിച്ച് ഉന്നയിക്കുന്നത് ഒരു പരാതി രൂപത്തിലാണ്. ഇടപെടുന്ന രാഷ്ട്രീയത്തിലാണ്‌ ഈ “പ്രിവിലേജുകള്‍” ഭാരമാകുന്നത് എന്നാണു. ഇപ്പോള്‍ സൂചിപിക്കുന്ന രാഷ്ട്രീയം വ്യക്തം. അരുന്ധതി തന്നെ ആ സാഹചര്യം വ്യക്തമാക്കുന്നുണ്ട്. “രോഹിത്തിന്റെ മരണം നടുക്കവും കുറ്റബോധവും സൃഷ്ടിച്ച ആയിരക്കണക്കിന് വിദ്യാര്ഥികകളില്‍ ഒരാളാണ് ഞാന്‍.” ഇന്സ്റ്റിറ്റ്യൂഷണല്‍ ജാതീയഹിമ്സയ്ക്കെതിരായ ഒരു സമരം നടക്കുമ്പോള്‍ ആണ് ഈ ഒരു ഭാരം അനുഭവപ്പെടുന്നത്.

അതായത് മറ്റുള്ളവര്‍ തങ്ങളുടെ ജാതിയുടെ പ്രശ്നത്തെ വെളിവാക്കുമ്പോഴാണ് സവർണർക്കു അത് ഭാരമാകുന്നത്.

ഇവിടെ എസ് ഐ ഒയുടെയും താഹിര്‍ ജമാലിന്റെയും വൈഖരിയുടെയും പേരുകളാണ് അരുന്ധതിയുടെ ജാതി വെളിവാക്കപ്പെടാന്‍ കാരണക്കാരായി പ്രസ്തുത കുറിപ്പില്‍ എഴുതി വച്ചിട്ടുള്ളത് . അയിത്തം തിരിച്ചു വിമര്‍ശകര്‍ക്കെതിരെ ആരോപിചിട്ടുമുണ്ട്.

ജാതി ജീവിതത്തിന്റെ എല്ലാ തുറകളിലും നേരിടുന്ന ദലിതരുടെ അനുഭവത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തില്‍ ഒരു ചോദ്യം ചോദിക്കേണ്ടതാണ്. ഇടപെടുന്ന രാഷ്ട്രീയത്തില്‍ മാത്രമാണോ ഉയര്‍ന്ന ജാതിയും നിറവും ഭാരമാകുന്നത് ? മലയാള സിനിമയുടെ ഒരു ചരിത്രം നോക്കുകയാണെങ്കില്‍ അതിലെ ദലിതരുടെയും കറുത്ത നിറമുള്ളവരുടെയും ദൃശ്യതയും സാന്നിധ്യവും പരിഗണിക്കുകയാണെങ്കില്‍ അരുന്ധതിക്ക് സിനിമയിലേക്കുള്ള പ്രവേശനത്തിന് ഇവയൊന്നും ഭാരമായി തോന്നിയിട്ടില്ലേ?


“ജനിച്ചു വീഴുന്ന ജാതിയും നിറവും വ്യക്തിപരമായ തെരഞ്ഞെടുപ്പല്ല” എന്ന് പറയുമ്പോള്‍ ജാതി എന്നത് ഒരു വ്യക്തിക്ക് വേണ്ടാതെ ആരോ പുറത്തു കൊണ്ട് വെക്കുന്നതാണ് എന്ന് തോന്നുന്നു. സവര്‍ണ്ണ ജാതിയില്‍ പെട്ട ഒരാളുടെ/ഒരുവളുടെ മുകളില്‍ ആരോ കൊണ്ട് നിക്ഷേപിക്കുന്ന ഒന്നായാണ് ജാതിയെ മനസിലാക്കിയിരിക്കുന്നത് എന്ന് തോന്നുന്നു. അപ്പോള്‍ ഈ “വ്യക്തി”ക്ക് പുറത്താണോ ജാതി ? ഈ വ്യക്തിയുടെ ജനനം മുതല്‍ മരണം വരെ ഈ വ്യക്തിത്വത്തെ ജാതി നിര്ണയിക്കുന്നില്ല എന്നാണോ ? ദലിതരെ സംബന്ധിച്ച് ഈ ഒരു വേര്തിരിവ് സാധ്യമാണോ ? ജാതി സെര്ട്ടിഫിക്കേറ് വാങ്ങാന്‍ ഞങ്ങള്‍ പോകുമ്പോള്‍ അതിന്റെ അനുഭവം എന്താണെന്ന് ചിന്തിച്ചിട്ടുണ്ടാവുമോ ? ജാതി ഒരു ഭാരമായല്ല മറിച്ചു സംവരണം എന്ന അവകാശം നേടിയെടുക്കാന്‍ “ജാതി”യെ വെളിവാക്കുകയാണ് ഞങ്ങള്‍ ചെയ്യുന്നത്. ജാതിയുടെ പേരില്‍ നിഷേധിക്കപ്പെടുന്നത് നേടിയെടുക്കാന്‍ ജാതി എന്ന സാമൂഹികഘടനയും വ്യവ്ഹാരത്തെയും വെളിവാക്കി കൊണ്ട് അതിനെതിരെ ചെറുത്തു നിന്ന് കൊണ്ട് മാത്രമാണ് ഞങ്ങള്ക്ക് നില്ക്കാൻ കഴിയുക എന്നത് ഒന്ന് മനസിലാകാന്‍ ശ്രമിക്കുക. അതെ പോലെ തൊട്ടുകൂടായ്മയുടെ ചരിത്രത്തില്‍ പുറത്തു നിന്നും ശരീരത്തിന് മുകളില്‍ കെട്ടിയേല്പ്പിക്കുന്ന ഒരു പ്രശ്ന്മായിട്ടല്ല ജാതി വരുന്നത്. തൊട്ടുകൂടാത്തവരുടെ “ശരീരം” തന്നെയാണ് ജാതി വിവേചനത്തിന്റെ ഒരു ഇടമാകുന്നത്. ഒരു സ്വതന്ത്ര ലിബറല്‍ വ്യക്തിയുടെ സ്വത്വ പ്രതിസന്ധിയല്ല ദലിതര്ക്ക് ജാതി. സമുദായങ്ങള്‍ എന്ന നിലയിലാണ് ജാതി വിവേചനം നേരിടേണ്ടി വരുന്നത്. വ്യക്തികളുടെ തെരഞ്ഞെടുപ്പിന്റെ പ്രശ്നമായി ജാതിയെ ഉന്നയിക്കാന്‍ കഴിയുന്നത്‌ സവര്ണ്ണ രുടെ ഒരു വിശേഷാനൂകൂല്യം ആണ്. ബുദ്ധന്റെ പാരമ്പര്യം അവകാശപ്പെടാന്‍ പോലും കഴിയുന്ന രീതിയില്‍ ഈ പ്രിവിലേജ്‌ എത്തിയിരിക്കുന്നു എന്ന് കരുതിയാല്‍ മതി.

2)“Default ആയി കിട്ടുന്ന പ്രിവിലെജുകള്‍ കുടഞ്ഞുകളഞ്ഞ് ഡീ കാസ്റ്റ് ചെയ്യാനും ഡീ ക്ലാസ്സ്‌ ചെയ്യാനും നിരന്തരം ശ്രമിക്കുന്നത് കൂടെയാണ് രാഷ്ട്രീയം.”

അത്രയ്ക്കു ലളിതമാണോ പ്രിവിലേജ് ? default ആയി കിട്ടുന്ന ഒന്നാണോ അത് ? ഈ ബോധം ചരിത്രവിരുദ്ധമാണ്. ഓരോ ചരിത്ര സന്ദര്ഭങ്ങളില്‍ ആണ് സാമൂഹികമായ സവിശേഷനുകൂല്യങ്ങള്‍ നിർണ്ണയിക്കപ്പെടുന്നത്. ജാതി എന്നത് തന്നെ അതുണ്ടായ കാലം മുതല്‍ ഒരു പോലെയല്ല നിലനിന്നത് എന്നതും ഓര്ക്കുക. സവര്ണ ജാതികള്‍ ഈ സവിശേഷാനൂകൂല്യങ്ങള്‍ നിരന്തരം അവകാശപ്പെടാനും സ്ഥാപിക്കാനും ശ്രമിക്കുകയും അതിനെതിരെ കീഴാള ജാതികളുടെ ചെറുത്ത്നില്പ്പുകള്‍ നടക്കുകയും ഇവ നിരന്തരം പുന:നിര്മ്മി ക്കപ്പെടുകയും ചെയ്പ്പെട്ടു എന്നതാണ് ചരിത്രം, വിദ്യഭ്യാസം എന്നത് സവര്ണര്ക്ക് മാത്രമുള്ള ഒരു അവകാശവും പ്രിവിലേജുമായിരുന്നത് മാറി വന്നതും ഇന്നത്തെ കാലത്ത് ഈ മേഖലയിലെ സംഘര്ഷങ്ങള്‍ മറ്റൊരു മാനം കൈവരിച്ചതും പ്രിവിലേജ് എന്നത് ലളിതമായ ഒന്നല്ല എന്ന് വ്യക്തമാക്കും. ഒരാളുടെ മുകളില്‍ ആരോ കൊണ്ട് സ്ഥാപിക്കുയും അതിനെതിരെ ഒറ്റയാള്‍ പോരാട്ടം നടത്തുന്നതു പോലെ എളുപ്പമല്ല ദളിതര്ക്ക് ഈ വിഷയം.

Subaltern Studies നെ സംബന്ധിച്ച് വ്യത്യസ്ത കാഴ്ചപ്പാടുകള്‍ ഉണ്ട്. ചരിത്രമെഴുതിനെ മാറ്റിയെഴുതുന്ന ഒരു അന്വേഷണം എന്നാ നിലയില്‍ അതിന്റെ വ്യവഹാരങ്ങളെ കുറിച്ച് ഇവിടെ ചര്ച്ച ചെയ്യേണ്ട കാര്യം ഉണ്ടെന്നു തോന്നുന്നില്ല. എന്നാല്‍ “രണജിത് ഗുഹ മുതല്‍ ഗെയില്‍ ഓംവേദ് വരെ” എന്നത് ചിരിക്കു വക നല്കുന്നുണ്ട്.


3) നിറത്തെ കുറിച്ച്.

ഒന്നാമതായി നിറം എന്നത് ദലിത് മണ്ഡലത്തില്‍ വ്യത്യസ്തമായ ഒരു പ്രശ്നമാണ്.വര്ണ്ണ വിവേചനത്തിന്റെ വ്യവഹാരങ്ങളില്‍ നിന്നും വളരെ വ്യത്യസ്തമാണ്. ദലിതരില്‍ കറുത്തവരും വെളുത്തവരും ഉണ്ട്. എന്നാല്‍ ജാതി അനുഭവത്തില്‍ കറുപ്പ്,രൂപം എന്നിവയുമായി ബന്ധപെട്ട വാര്പ്പ് മാതൃകകളുമായി ബന്ധപെട്ട ഒരുപാട് അനുഭവങ്ങളുണ്ട് . നിറം മാത്രമായി ഒറ്റപെട്ടു നില്ക്കു ന്നില്ല. ജാതി അനുഭവത്തെ കൂടുതല്‍ തീവ്രമാക്കുന്ന ഒന്നാണ് നിറം,രൂപം എന്നത്.അല്പ്പം വെളുത്ത ഒരു ദലിതയെ കണ്ടാല്‍ “പട്ടിക ജാതി കാരിയാണ് എന്ന് തോന്നുകയേയില്ല “ എന്നൊക്കെ പറയുന്ന നിറത്തെ കുറിച്ചുള്ള അനുഭവങ്ങള്‍ സങ്കീർണം ആണ്. സവര്ണ്ണ ജാതി സ്വത്വത്തെ ഉറപ്പിക്കാന്‍ വെളുത്ത നിറം ഒരു പ്രധാന ഘടകമാണ് എന്നത് സവര്ണ്ണ വ്യവഹാരത്തിന്റെ പ്രശ്നമാണ്.

4) //“മാധ്യമങ്ങള്‍ എന്റെ അടുത്തേക്ക് വരുന്നത് ഞാന്‍ ക്ഷണിച്ചിട്ടല്ല. എന്നെ ബിംബമാക്കാന്‍ അവര്ക്ക് ലക്‌ഷ്യം ഉള്ളതുകൊണ്ടുമല്ല. കോടികളുടെ capital ഉള്ള മാധ്യമങ്ങള്ക്ക് വേണ്ടത് ദൃശ്യതയുള്ള, കൂടുതല്‍ ആളുകള്‍ കാണുകയും കേള്ക്കുകയും ചെയ്യുന്ന വ്യക്തികളെയാണ്. ആ ദൃശ്യതയ്ക്ക് കാരണം സവര്ണ ശരീരം മാത്രമല്ല, സവര്ണ ശരീരങ്ങല്ക്ക് എണ്ണത്തില്‍ പഞ്ഞമുണ്ടായിട്ടല്ല, കൃത്യമായ രാഷ്ട്രീയവും നിലപാടുകളും ഉള്ളതുകൊണ്ടാണ്. എനിക്ക് വേണ്ടത് ഞാന്‍ പറയുന്ന രാഷ്ട്രീയം കൂടുതല്‍ കൂടുതല്‍ ആളുകളില്‍ എത്തണം എന്നതാണ്.”//

ഇത്രയും നേരം പ്രിവിലേജ് ഭാരമായി കാണുന്ന ഒരു വ്യക്തിക്ക് ഇത് വരെ മാധ്യമങ്ങളുടെ ജാതിയെ കുറിച്ച് വ്യക്തതയില്ല. “സവര്ണ്ണ ശരീരം” എന്നത് അഹങ്കാരത്തോടെ അവകാശപ്പെടുമ്പോള്‍ ഈ ദൃശ്യത മാധ്യമവ്യവഹാരങ്ങളുടെ ജാതീയമായ നോട്ടത്തിന്റെ പ്രശ്നമാണ് എന്ന് തിരിച്ചറിയുന്നില്ല. default ആയി ഒരു “സവര്ണ്ണ ശരീരം” ഇല്ലാ എന്നാണു എന്റെ അഭിപ്രായം. ആ ശരീരത്തെ നിര്ണ്ണയിക്കുന്ന വളരെയേറെ ഘടകങ്ങളുണ്ട്. അവ medium വുമായി ബന്ധപെട്ടു കൂടി കിടക്കുന്നു. ദൃശ്യാ മാധ്യമങ്ങളും കൂടിയാണ് വെളുത്ത സവര്ണ്ണ ശരീരം എന്നത് നിര്മ്മിക്കുന്നത്. അതില്‍ സിനിമയും ടി വിയും എല്ലാം പെടും. പിന്നെ “സവര്ണ്ണ ശരീരം” എന്നത് ഒറ്റയ്ക്കല്ല നില്ക്കു ന്നത് ജാതീയമായ ഒരു പാട് വ്യവഹാരങ്ങളുമായി ബന്ധ്പെട്ടാണ് അത് നില്ക്കുയന്നത്. മാധ്യമങ്ങള്‍ ക്ഷണിക്കാതെ തന്നെ വെളുത്ത ശരീരത്തിന് അടുത്തേക്ക് വരുന്നത് മാധ്യമങ്ങളുടെ /ക്യാമറയുടെ ഒക്കെ ചരിത്രവുമായി ബന്ധ്പെട്ടതാണ്.

പ്രസ്തുത കുറിപ്പിലൂടെ അരുന്ധതി യഥാര്ഥത്തില്‍ ചെയ്യുന്നത് ഉയര്ന്ന ജാതിയും വെളുത്ത നിറവും അവകാശപ്പെട്ടു കൊണ്ട് വീണ്ടും വീണ്ടും അത് സ്ഥാപിക്കുക എന്നതാണ് . ജാതി വിരുദ്ധ വ്യവഹാരങ്ങള്‍ ശക്തമായ ഒരു സാഹചര്യത്തില്‍ apologetic ആയ ഒരു ജാതി വിരുദ്ധ ഭാഷയില്‍ ജാതീയ പദവിയെ ഉറപ്പിക്കുന്നു എന്ന് മാത്രം

5)//“കാരണം ഞാന്‍ വെളുത്തവളാണ്, കറുത്തവരെ അദൃശ്യയാക്കുന്നവളാണ്. . “നീ കറുത്തവളാണ്. നീ ദളിതയാണ്. നീ സംസാരിക്കണ്ട” എന്ന essentialism തന്നെയല്ലേ “നീ വെളുത്തവളാണ്. നീ സവര്ണിയാണ്. നീ സംസാരിക്കണ്ട” എന്ന് പറയുന്നതും??? //

കാര്യം വയ്ക്തമായില്ലേ . പ്രശ്നം reverse casteism ആണ്!

6) //“സവര്ണ സ്വത്വം കൊണ്ട് മാത്രമാണ് ഞാന്‍ privileged. ജീവിക്കുന്ന രാഷ്ട്രീയം കൊണ്ട് ഒട്ടും privileged അല്ലാത്തവളാണ്. ജനിച്ച വീടും ബന്ധുക്കളും ജാതിയും പുറത്താക്കിയവളാണ്. “//

ഈ സവര്ണ്ണ സ്വത്വം എന്നത് കൊണ്ട് ജന്മം കൊണ്ട് പുറത്തു നിന്നും സ്ഥാപിക്കപെട്ട ഒരു പ്രിവിലേജ്‌ ആയി കാണുമ്പോള്‍ ആധുനികയിടതില്‍ ജാതിയുടെ പ്രിവിലെജുകള്‍ എങ്ങനെ പ്രവര്ത്തിക്കുന്നു എന്നത് മറയ്ക്കപ്പെടുന്നു. ജന്മിത്ത വ്യവസ്ഥ/അടിമത വ്യവസ്ഥയുടെ രീതിയിലാവില്ല ഈ അധികാരവും ആനുകൂല്യങ്ങളും പ്രവര്ത്തിക്കുക. വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനങ്ങള്‍ പാര്ട്ടി /രാഷ്ട്രീയ പര്സ്ഥാനങ്ങള്‍ വ്യവഹാരങ്ങൾ/സവര്ണ്ണ “ഫെമിനിസ്റ്റു” വ്യവഹാരങ്ങള്‍ എന്നിവയിലൂടെയായിരിക്കാം ജാതിയധികാരം ഉറപ്പിക്കപ്പെടുന്നത്.ഇടതു പ്രസ്ഥാനവും അത്തരം ഒരു ജാതി അധികാരമാണ് എന്നത് ദലിത് സ്ത്രീ ഓട്ടോ ഡ്രൈവര്‍ ആയ ചിത്രലേഖയ്ക്കെതിരായ ഉണ്ടായ അനുഭവത്തില്‍ നിന്നും വ്യക്തമല്ലേ ? ചെങ്ങറ സമരമുല്പ്പടെയുള്ള ഭൂസമരങ്ങള്ക്കും ഇടതു പ്രസ്ഥാനങ്ങളില്‍ നിന്നു തന്നെയാണ് ഏറ്റവും ആക്രമണം നേരിടേണ്ടി വന്നത്. ഇടതു ബോധവും എസ് എഫ് ഐ രാഷ്ട്രീയവുമൊക്കെ ജാതീയ പ്രിവിലേജ് അല്ലെന്നു പറയാന്‍ കഴിയുമോ?

അരുന്ധതിയെ സ്വന്തം സമുദായം ഭ്രുഷ്ട്ടു കല്പ്പി്ക്കുന്നു എന്നത് ജാതി വിരുദ്ധതയുടെ പ്രശ്നമായി കാണാന്‍ കഴിയുമോ? അതിലൂടെ ഇരയായ സവര്ണ്ണ പുരോഗമന സ്ത്രീയെന്ന അവകാശമല്ലേ ഉന്നയിക്കുന്നത് ?

“കുല സ്ത്രീ /ചന്ത പെണ്ണ്” എന്ന ദ്വന്ത്വം ഒരു സവര്ണ്ണ സ്വത്വ പ്രതിസന്ധി മാത്രമായിരിക്കാം.

രോഹിത്തിന്റെ വിഷയത്തില്‍ നീതിക്കുവേണ്ടി വിദ്യാര്ഥികള്‍ സമരം ചെയ്യുന്ന സമയത്ത് സ്വന്തം സവര്ണ്ണത സ്വത്വത്തെയും സവര്ണ്ണ/വെളുത്തത് എന്ന് സ്വയം വീണ്ടും വീണ്ടും അവകാശപ്പെടുന്ന ശരീരത്തെ ചുറ്റി പറ്റി അനുഭവിക്കുന്ന പ്രതിസന്ധികൾ ഒരു ജാതി വിരുദ്ധ വ്യവഹാരമായി വിശ്വസിക്കാന്‍ കഴിയില്ല.

മുഖ പുസ്തക കുറിപ്പിലേക്ക് ഉള്ള കണ്ണി

Loading Conversation